आयुष्य
चाहूल होती
वादळाची
नादान किनारी माती
होते
क्षितिजावरल्या स्वप्नांची
बरसून जातो
आसमंत उभा
भिजून जाई काया
दर्या सागर
गुंज करतो
वाट ही आयुष्याची
- Divu 💜💜
didi😓🤝
ते तिचं गोड हसणं अंगा खांद्यावर खेळण आमच्या नशिबी आलंच नाही तिची सावली सोडा मायेचा हात सुद्धा होता आलं नाही सुन्न झालं आभाळ सार आठवण तिची फार येते, अश्रू दाटून सुकून गेले तरीही हृदय तिला साद देते |
Comments
Post a Comment